First Day of Glasses

Unang araw na magsalamin. Yahoo! Mukha na'kong matalino. Maangas ngayon ang dating ko. Pero for 6 months lang 'to kaya lulubus-lubusin ko na ang pag-aangas.

Umagang-umaga, sinuot ko agad pagpasok sa service. Akala ko pupunahin ako ng mga tao. Akala ko lang pala 'yun. Maya-maya, tinamaan na ako ng pukangalangalang antok matapos ang ilang kilometro ng paglalakbay. Tinanggal ko ang aking salamin, tiniklop ,isinilid sa mala-optical illusion kong case, nagnilay kung may bigote si Erap at maya-maya'y nagising na lang ako ng sigaw ni Mr. Chan, "Hoy Jairus, gumising ka na kung ayaw mong gisingin kita riyan, nasa Ateneo na tayo." Palakad na ako papuntang classroom at inilapag ko ang bag ko sa mga benches. Inisip ko kung isusuot ko ba ang salamin ko o hindi. Parang may biglang lumabas na sungay na nagsasalita sa ulo at isang halo na nagsasalita rin. Sabi ng sungay, "Isuot mo na!" samantalang ang halo naman, "'Wag mo isuot, maawa ka sa iyong sarili!" Pero dahil mabait ako, 'di ko na muna sinuot.

Isinuot ko naman pagdating sa classroom at lumipas ang dalawang periods nang nagmumukha akong genius. Recess na at may practice kami sa MST Lobby. Sa mga panahong ito ng taon mo makikita ang buong Ateneong naghahanda para sa isang patimpalak --- Ang PALIG. Ang Tagisang Pinakahihintay. (Nais ko lang ding malaman ninyong binayaran ako ng Filipino Deparment sa pag-plug niyan sa blog ko.)

Sa maghapong ito, na-realize ko ang hirap sa pagsasalamin. Rephrase natin: ang hirap sa pagiging maarte sa pagsasalamin. Noong nakaraang linggo, sinukatan ako ng salamin at namili ako ng frame. Kasalanan ko kung bakit may kakapalan siya, dahil nga nag-inarte ako sa pagpili. Mas nakakairita pala ang makapal na frame kaysa sa manipis. 'Pag pinawisan ka kasi, parang binabagyo ni Ondoy 'yung gilid ng ulo mo. Kundi mo naman pupunasan at aalisin maya't maya, baka may tumubo nang ecosystem do'n.

Bago ako umupo rito nang naka-uniform pa at nakasalamin pa rin, kakapanood ko lang ng commercial ni Erap. Magbabalik na raw siya. Mabuti na lang at hindi "Muling magbabalik" dahil mayayamot ako lalo. Kasi kung muling magbabalik, ibig ba no'ng sabihing tatlong beses na siyang bumalik? Balik kay Erap....skhgjknlslkbkjgkllh(magical sound dapat 'yun). Tandan-tanda ko pa dati, inis na inis ako nang ma-impeach si Erap. Hindi ako naiinis dahil supporter ako ni Erap at anti-Gloria ako. Nainis ako noon dahil avid fan ako ng Dragonball Z na pinapalabas tuwing hapon. Tuwing hapon, tuwing hapon. At nang ma-impeach si Erap, 'di na ako makapanood ng Dragonball dahil tinapalan ng GMA ang paborito kong plabas. Kulang na lang e magpunta ako ng Senate at magprotesta sa pagkahaba-haba ng impeachment trial nila. At malaman-laman ko lang na nauwi 'to lahat sa wala dahil sa EDSA II. So nauwi lang pala sa wala ang pagkawala ng Dragonball nang ilang araw?!?!?!?! *may susunod pa sana kaya lang nasuntok ko na ang screen namin sa galit*

Ang Tama ng Brownout

Oktubre 8, 2009

Brownout. Brownout. Brownout. 'Di ko talaga malaman kung bakit brownout ang tawag ng Pinoy sa kung anong tinatawagn naman ng ibang bansang blackout. Siguro ayaw lang ng Pinoy sa black. O baka naman kapag walang kuryente e brown ang nakikita ng Pinoy imbes na black. O 'di kaya dahil brown ang kulay ng balat natin kaya brownout ang tawag sa blackout ng mga bansang may kulay-itim na tao? Brownout, sa Tagalog, walang ilaw. Isa pa'to. Ilaw lang ba ang nawawla kapag brownout? O baka naman dahil madilim kaya walang ilaw? E kung madilim kaya "walang ilaw", bakit 'di na lang blackout? 'Di ba kapag binasag ko 'yung bumbilya sa kuwarto ko e wala na rin namang ilaw?

'Yan ang brownout. Definition pa lang ay napakagulo na. Lalo na siguro kung nangyari. Katulad na lang ngayon. Buong araw, walang ilaw. Buong araw, brownout. Bakit kaya brownout ang tawag ng Pinoy e samantalang...(please see paragraph above).

English class. May mock long test. Hala. hindi ako nakapag-recess agad kanina at may inabot pa'ko sa 4N na USB. Flash drive kung maarte ka. Pero USB na rin. Pero Flash Drive pa rin. Pumasok si Ser. Brownout pa rin at bigla kong na-realize ang kabutihan ng brownout. Cancelled ang anak ng tipaklong na mock long test! Pero sa likod ng umaalimpuyong kagalakan sa pag-cancel ng mock long test, isang misteryo ang bumabalot dito. Sa powerpoint kaya kami dapat mag-long test kaya hindi itinuloy nang mag-brownout? Bakit kaya brownout ang tawag ng...(please see 1st paragraph) Naghihirap na kaya ang English Department kaya wala na itong na-print na long test? O kaya't inanog ng baha ni Ondoy ang mga na-print nang long test? Abangan sa susunod na edisyon ng....SOCO! Scene of Obscene Coconut Operatives! (at nang matuloy nga ang mock long test kamakailan e nalaman kong sa powerpoint talaga ang mock long test namin)

Chem class at as usual and as expected, wala ulit nangyari. "Shot sktibit" lang daw pero umabot ng buong period: 50 mins ang short activity ni Sir. Ang lesson e periodic table of elements at ang short motivational activity ay ang pag-classify ng Yugi-Oh cards. Parang kailan lang e nakaalbum pa ang sarili kong deck ng mga cards na'to. At 'di ko akalaing makakapaglaro pa ako nito ulit --- sa Chem class pa! Iba talaga ang tama ng brownout kay sir!

Iba rin talaga ang tama ng brownout sa Pinoy. Ngunit bago ko kayo ulit dalhin sa argumento ko tungkol sa brownout, gusto ko lang malaman ninyong...*namatay ang ilaw*

Mga bagay na Dapat Malaman ukol sa Pagtatae

Oktubre 7, 2009

Lahat, sira. Sira halos ang buong araw ko. Sira ang kompyuter; ang TV sa baba; sira ang pinto ng kwarto ko; pati yata ulo ko, masisira na. Hep, isa pa palang sira: ang minamahal kong tiyan. Ano pa kaya'ng puwedeng masira? Bag ko? Bolpen ko? Lamesa ko? Paa? Tuhod? Balikat, ulo? Because clean little hands are good to see?

Simula ng araw ko sa madilim na campus ng Ateneo De Manila. Dumaan ang isang kaibigan mula sa 4N para kunu 'yung files sa Serye. Kagigising ko lang no'n. Nakatayo pa...ang buhok ko(parati naman e). hindi pa rin ako naaalimpungatan mula sa isang oras ng pakakayukakok sa aking butihing lamesa. Imbes na ang files ng Serye ang maibigay ko, isang "mamayang recess na lang" ang naitugon ko. Mamaya...mamayang...Recess?

Nag-bell na. Recess na. Lumapit agad si Zone R, "Kain tayo" sa napakakaibig-ibig niyang magaralgal na boses.At itinugon ko ang pinakamasklap na puwede kong itugon, "'Di ako kakain, magpapa-print ako." Parang Andres Bonifaciong nabuhay ang enzymes ko sa bituka sa pagsambit kong 'di ako kakain. Dumiretso na'kong caf, nagpa-print kasama sina RT Stain at Ojee NL, at nag-CR sa newly-renovatred washroom ng caf, at nagpuntang 4N, at dumiretsong Acer lab(aka non-Mac lab). Sandali, nauhaw ako bigla, punta ako ngayong Kiosk sa may 1st YEar Wing. "Miss, C2 po, Apple." Iced tea para sa bakanteng bituka, ang galing ko talaga! NAgmistulang El Fili at Noling bumuihay sa mga damdamin ng ezymes ang C2. The best! Panibagong round na naman ng rebolusyon.

Nag-bell ulit...3rd peariod...4th period...5th period...at TING! LUNCH NA! Kumaripas kami ni JE More sa Sat Caf at sinugod ko ang Sinangag Ezpress. Wala talagang tatalo sa sarap ng tapa, hotdog at tortang itlog sa sinangag! Sa sarap nito, parang nawalan ng ganang mag-alsa ang enzymes sa tiyan ko. Masarap ang feeling. Pero umatake ang katakawan ko kaya bumili pa ako ng spaghetting namumutiktik sa keso sa Pizza Pedrico's. Minsan ko na ring pinagtakhan kung kailan pa naging pizza ang pasta. 'Di ko alam kung gusto lang nilang palakihin ang kita nila o talagang product na ng pizza ang pasta. Masarap naman ang spagheti...puno nga ng keso. Keso? KESO?! Muling nag-alburuto ang tiyan ko at ngayon, galit na ang enzymes. Anytime, babagsak na ang Espanya! May cleaning pa man din kami sa Org.

Hiniling ko nang huminto ang oras ngunit makulit ang bell. Org na. Isa lang ang sasakyan papuntang Marikina. Babalika na lang daw kaming Juniors, Seniors at ni Ser. Mula sa kung may pasok bukas hanggang sa kung gaano kalaki ang puwet ng baso ni Angel Locsin e napag-usapan na namin. Wala pa ring tinted van na dumarating. PAtuloy kaming nanghintay hanggang sa isang text lang ang dumating:

"Wg n kaung mgpktnga khihntay. di n kmi drtng. bwahaha.>:)"

Pag-uwi sa bahay, isang sirang kompyuter ang sumalubong sa akin. Pagbukas, kumakanta pa nga. 'Di ko lang alam kung sintunadong Lupang Hinirang o Careless Whisper ang kinakanta nito. Wala akong mapaglabasan ng loob kundi ang filler na nakita ko sa drawer ko at ang TV na ang palabas ngayon e Darna. Siguro ibinalik lang nila ang Darna dahil gusto ng taong makita si Marian Riverang halos wala nang saplot. Mas cute sana kung Rhian Ramos, Valeen Montenegro o 'di kaya e si Angel Locsin ulit ang nag-Darna. Mas cute din kung ayus-ayusin nila ang special effects nilang mukhang 1859 pa yata ginawa. At para rin hindi magmukhang talong ang dapat sana e malaking ahas.

Sandali, narito na ang rebolusyonaryong enzymes, babagsak na ang Espanya...Viva!